Konferans Programı

Bu sunumda, 3D printer teknolojisiyle üretilen daimi protez ve daimi restorasyonlara klinik bakış açısı sunulacaktır. Sunum, önce 3D printer teknolojisinin temel prensiplerini, kullanılan reçine bazlı daimi malzemelerin özelliklerini ve bu teknolojinin diş hekimliğindeki yerini kısaca açıklayarak başlayacaktır. Ardından, anterior bölgeden posterior bölgeye, tek üye restorasyonlardan (kron, inlay/onlay, veneer) tam ark restorasyonlara ve protezlere kadar geniş bir vaka skalası üzerinden klinik deneyim ve uygulamalar paylaşılacaktır. Sunumun ana bölümlerinde, bu teknolojinin endikasyonları, kontrendikasyonları ve limitasyonları detaylı olarak ele alınacaktır. Geleneksel yöntemler (konvansiyonel protez ve restorasyonlar) ile CAD/CAM milling (kesici) restorasyonlarla karşılaştırmalı değerlendirme yapılacak; mekanik dayanıklılık, estetik sonuçlar, marjinal uyum, üretim süresi, maliyet ve hasta konforu açısından avantaj ve dezavantajlar tartışılacaktır. Son bölümde ise, 3D printing için önerilen klinik iş akışı (intraoral tarama, dijital tasarım, baskı, post-processing ve simantasyon) adım adım anlatılacak, pratik ipuçları verilecek ve teknolojinin gelecekteki gelişim potansiyeli (malzeme iyileştirmeleri, tam ark uygulamaları ve otomasyon) hakkında değerlendirmeler yapılacaktır. Bu sunum, 3D printer ile daimi restorasyonların klinik pratikte nerede durduğunu, hangi vakalarda güvenle kullanılabileceğini ve hangi durumlarda dikkatli olunması gerektiğini diş hekimlerine ve diş hekimliği öğrencilerine aktarmayı amaçlamaktadır.

Ortodontik tedavi sonrası relaps, hasta memnuniyetini olumsuz etkileyen önemli bir sorundur ve mevcut değerlendirme yöntemleri çoğunlukla hastaların kendi beyanlarına dayandığı için subjektiftir. Bu çalışmada, Hawley retainer’larına yerleştirilen SMART mikro sensörler sayesinde cihazın kullanım süresi ve düzeni sıcaklık değişimleri üzerinden objektif olarak takip edilmiştir. Elde edilen veriler, hasta spesifik değişkenlerle birlikte makine öğrenimi algoritmaları (Support Vector Machine, Random Forest ve Multi-Layer Perceptron) kullanılarak relaps tahmini için analiz edilmiştir. 156 hasta üzerinde 24 ay boyunca yapılan değerlendirmede, Random Forest algoritmasının en yüksek doğruluk, duyarlılık ve özgüllük değerlerine ulaştığı görülmüştür. Retainer kullanım süresi, tedavi karmaşıklığı, başlangıç maloklüzyon şiddeti ve tedavi bitiş yaşı en önemli belirleyici faktörler olarak öne çıkmıştır. Bu yapay zekâ destekli model, erken müdahale imkânı sunarak kişiselleştirilmiş retainer planlarının oluşturulmasına ve tedavi sonrası stabilitenin artırılmasına katkı sağlamaktadır.

Anterior kompozit restorasyonlar, diş dokusunu koruyarak optimal estetik sağlamaları nedeniyle restoratif diş hekimliğinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu restorasyonların başarısı, uygun materyal seçimi ve doğru klinik tekniklerin uygulanmasına bağlıdır. Bu sunumda, anterior restorasyonlarda uygun kompozit materyallerin ve tekniklerin seçimi için klinik bir rehber sunulacaktır. Farklı kompozit rezin türleri, mekanik özellikler ve estetik sonuçlar açısından çeşitli avantajlar sunmaktadır. Doğru renk seçimi, translusensi yönetimi ve tabakalama teknikleri, doğal diş yapısının taklit edilmesinde önemli rol oynar. Klinik yaklaşımlar arasında tabakalama tekniği, üstün estetik sonuçlar elde etmede en etkili yöntem olarak kabul edilmektedir. Materyal seçimine ek olarak, izolasyon, adeziv protokol ve bitirme–polisaj işlemleri gibi klinik faktörler restorasyonların uzun ömürlülüğünü ve başarısını önemli ölçüde etkiler. Minimal invaziv preparasyon teknikleri, modern adeziv sistemlerle birlikte kullanıldığında hem fonksiyonel hem de estetik sonuçları iyileştirir. Sonuç olarak, başarılı anterior kompozit restorasyonlar; doğru materyal seçimi, kanıta dayalı teknikler ve dikkatli estetik değerlendirmeyi içeren bütüncül bir yaklaşım gerektirir. Bu klinik rehber ile günlük diş hekimliği pratiğinde tedavi sonuçlarını optimize etmek için temel prensipler anlatılacaktır.

Bu konuşma, Lovja yaklaşımını klasik estetik restorasyon anlayışından ayrıştıran temel prensipleri ve klinik karar süreçlerine olan etkisini ele alır. Sunumda kozmetik diş hekimliğinde yüzey karakteri, parlaklık yönetimi ve çizilmeye karşı dayanıklılık gibi parametrelerin sadece görsel sonuç değil, uzun dönem klinik kalite ve hasta memnuniyeti açısından nasıl stratejik bir belirleyiciye dönüştüğü tartışılacaktır. Lovja’nın, porselen yüzeyin ışıkla etkileşimini yeniden tanımlayan mikro düzeyde yüzey mühendisliği yaklaşımı; hijyen, plak tutunması ve yüzey stabilitesi açısından avantajlarıyla birlikte değerlendirilecektir. Ayrıca vaka seçimi, endikasyon sınırları, tasarım planlaması ve hasta beklentisinin yönetimi gibi pratik başlıklar üzerinden, inovasyon odaklı kozmetik tedavilerin günlük klinik akışa nasıl entegre edilebileceği aktarılacaktır. Amaç, estetik hedefi “taklit”ten “kimlik” üretimine taşıyan yeni bir çerçeve sunmak ve bu çerçevenin klinik uygulamadaki karşılığını somutlaştırmaktır.

Dijital diş hekimliğinde yüksek kaliteyi sürdürülebilir şekilde yakalamak, yalnızca iyi bir yazılım veya güçlü bir cihaz altyapısı ile değil; üretim sürecini yöneten doğru ve eksiksiz verilerin elde edilmesiyle mümkündür. Bu sunumda Erkut Koca ve Zeynep Serpil Gönen Koca, klinik ve laboratuvar iş akışlarında “altın standart” dijital üretimi belirleyen temel verileri ve kritik kontrol noktalarını ele alacaktır. Veri kalitesinin; tarama doğruluğu, referans kayıtları, oklüzyon bilgisi, fonksiyonel parametreler ve materyal/üretim planlaması üzerindeki etkisi vaka örnekleri üzerinden aktarılacaktır. Sunum boyunca; dijital tasarımın güvenilirliğini artıran ölçülebilir kriterler, hatayı minimize eden pratik yaklaşımlar ve restorasyonların daha öngörülebilir sonuçlar vermesini sağlayan temel prensipler paylaşılacaktır. Amaç, dijital üretim sürecinde doğru veriyi doğru aşamada toplayarak kaliteyi standartlaştırmak ve günlük iş akışını daha kontrollü hale getirmektir.

Estetik implant diş hekimliği, son yıllarda hasta beklentilerinin artması ve protetik konseptler ile dijital teknolojilerdeki sürekli gelişmeler doğrultusunda önemli bir evrim geçirmiştir. Günümüzde implant tedavisindeki başarı, yalnızca osseointegrasyon ile sınırlı kalmayıp; peri-implant yumuşak dokuların ve restoratif bileşenlerin uyumlu ve uzun dönem stabil entegrasyonunu da kapsamaktadır. Bu klinik odaklı oturumda, tek diş eksikliği ve parsiyel dişsizlik vakalarında estetik yönetim için uygulanan protetik protokollere genel bir bakış sunulmaktadır. Tedavi planlamasında protetik yönlendirmeli yaklaşım vurgulanmakta; nihai restoratif sonucun implant pozisyonunu, cerrahi yaklaşımı ve yumuşak doku yönetimi stratejilerini belirlediği prensibi temel alınmaktadır. Dijital iş akışlarının entegrasyonu — gülüş tasarımı, ağız içi tarama, sanal implant planlaması ve rehberli cerrahi uygulamaları — biyolojik prensiplere saygı gösterirken hassasiyet ve öngörülebilirliği artıran bir yaklaşım olarak ele alınmaktadır. Özellikle implant destekli geçici restorasyonların hazırlanması ve kişiselleştirilmesi üzerinde durulmakta; bu restorasyonların peri-implant yumuşak dokuların şekillendirilmesinde, papilla oluşumunun desteklenmesinde ve gingival mimarinin optimize edilmesinde belirleyici rol oynadığı belirtilmektedir. Geçici restorasyon sürecinde geliştirilen emergence profile (çıkış profili), uzun dönem fonksiyonel, biyolojik ve estetik başarının sağlanmasında kritik öneme sahiptir. Oturum, abutment seçimi, restoratif materyal tercihi ve uzun dönem estetik ile biyolojik stabiliteyi güvence altına almaya yönelik doğrulanmış protokollere ilişkin pratik önerilerle sonlandırılmaktadır.

Bu çalışmanın amacı, ultrasonik aktivasyon ile ve olmadan kullanılan farklı irrigantların tek köklü dişlerde apikal mikrosızıntı üzerindeki etkisini değerlendirmek ve bunların iki farklı obturasyon tekniği ile etkileşimini incelemektir. Ekstrakte edilmiş insan tek köklü dişleri ProTaper Universal döner eğeler kullanılarak prepare edilmiş ve irrigasyon protokolüne göre (NaOCl ve EDTA, ultrasonik aktivasyon ile veya olmadan) rastgele dört gruba ayrılmıştır. Örnekler ayrıca obturasyon tekniğine göre (sıcak vertikal kondensasyon veya tek kon tekniği) alt gruplara ayrılmıştır. Apikal mikrosızıntı, optik mikroskop altında boya penetrasyonu ve dijital analiz kullanılarak değerlendirilmiştir. Sonuçlar, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar olduğunu göstermiştir (p < 0.05). En düşük mikrosızıntı değerleri, özellikle sıcak vertikal kondensasyon ile birlikte kullanıldığında, ultrasonik aktivasyon altında NaOCl ve EDTA ile tedavi edilen örneklerde gözlenmiştir. Bu in vitro çalışmanın sınırlamaları dahilinde, ultrasonik aktivasyon irrigasyon etkinliğini artırmış ve apikal mikrosızıntıyı azaltmıştır. Bu bulgular, daha iyi apikal sızdırmazlık elde edilmesinde aktivasyon tekniklerinin önemini vurgulamakta olup, endodontik tedavide daha iyi klinik sonuçlara katkı sağlayabilir.

Endodontik tedavi sıklıkla öngörülebilir (predictable) olarak tanımlanır; ancak günlük klinik pratik, zorlukların kaçınılmaz olduğunu göstermektedir. Kompleks kök kanal anatomisi, kalsifiye kanallar, şiddetli kurvatürler, retreatment vakaları, enstrüman separasyonu, perforasyonlar ve persistan periapikal lezyonlar, en deneyimli klinisyenleri dahi zorlayabilmektedir. Bu konferans, endodontik tedavi sırasında günlük pratiğimizde karşılaştığımız zorlukları ele almakta ve bu durumların etkin yönetimi için gerekli pratik “know-how” üzerine odaklanmaktadır. Doğru tanı (accurate diagnosis), uygun access cavity dizaynı, kanal müzakeresi (canal negotiation), glide path yönetimi, kontrollü enstrümantasyon ve irrigasyon optimizasyonu üzerinde özellikle durulacaktır. Ayrıca yaygın prosedürel komplikasyonların önlenmesi ve yönetimine yönelik stratejiler detaylı olarak tartışılacaktır. Klinik vaka analizleri ve kanıta dayalı (evidence-based) konseptler aracılığıyla katılımcılar, günlük klinik pratiğe doğrudan uygulanabilir pratik bilgiler edineceklerdir. Bu oturumun amacı; klinik güveni artırmak, tedavi öngörülebilirliğini geliştirmek ve modern bir dental ortamda karşılaşılan günlük endodontik zorlukların üstesinden gelmek için net ve uygulanabilir çözümler sunmaktır.

Yapay zekâ (Artificial Intelligence – AI), dental radyolojide devrim niteliğinde bir dönüşüm yaratarak görüntülemeyi yalnızca güçlü bir diagnostik araç olmaktan çıkarıp Dijital Diş Hekimliğinin temel bir bileşeni haline getirmiştir. Bu gelişim, diş hekimliğini Dijital Çağ’dan Akıllı Çağ’a taşımaktadır. AI destekli görüntüleme sistemleri; dental radyografilerin ve üç boyutlu görüntülerin (özellikle CBCT) daha hızlı analiz edilmesini, patolojilerin daha erken ve doğru tespit edilmesini ve tedavi planlamasının daha öngörülebilir hale gelmesini sağlar. Bu sunumda, dental radyolojide yapay zekânın farklı dental branşlardaki (endo¬donti, periodontoloji, implantoloji, ortodonti ve protetik diş tedavisi gibi) kullanım alanları ve dijital iş akışlarına entegrasyonu ele alınacaktır. Gerçek klinik vakalar üzerinden, AI’nin teşhis doğruluğunu artırmadaki, tedavi planlamasını optimize etmedeki ve hasta iletişimini güçlendirmedeki katkıları gösterilecektir. Ayrıca, yapay zekâ kullanımının avantajları ve dezavantajları ile birlikte, dental pratikte AI kullanılırken dikkat edilmesi gereken etik, hukuki ve klinik sorumluluklar da vurgulanacaktır.

All-on-X vakalarının CAD planlamasında dikkat edilmesi gereken kritik parametreler veya hususlar farketmez Tersine mühendislik yöntemiyle Ti bar tasarımında göz önünde bulundurulması gereken teknik kriterler. STL verisi üzerinden CAM sürecindeki davranışlar.

Anterior estetikte başarıyı yakalamak için dişleri ve kompozitleri ne kadar tanıyoruz? Doğal diş görünümü; rengin tek başına değerlendirilmesinden ziyade, ışıkla etkileşim, anatomik form, yüzey dokusu ve materyalin optik özelliklerinin birlikte doğru yönetilmesiyle elde edilmektedir. Bu sunumda, anterior dişlerde renk ve algı kavramı; farklı optik özelliklere sahip kompozit sistemleri ile pratik ve ileri tabakalama teknikleri çerçevesinde bilimsel ve klinik perspektiften ele alınmaktadır. Tek renkli kompozitlerde anatomik uyumun renk adaptasyonuna etkisi ve bukalemun efektinin restorasyonun çevre diş dokularıyla entegrasyonundaki rolü tartışılırken, sadeleştirilmiş renk sistemlerinin klinik endikasyonları ve limitasyonları değerlendirilecektir. Çok renkli kompozit sistemleri ve ileri tabakalama yaklaşımları kapsamında; opalesens, translüsensi, intensiv efektler ve karakterizasyon uygulamalarının doğal dişlerdeki çok katmanlı renk oyunlarını taklit etmedeki kritik önemi vurgulanacaktır. Sunum, farklı estetik beklentilere sahip anterior klinik vaka örnekleri ile desteklenerek; farklı klinik senaryolarda, materyal bilgisi ve renk algısının estetik sonucu nasıl yönlendirdiğine dair uygulanabilir klinik çıkarımlar sunmayı amaçlamaktadır.

Biyoseramik materyaller, üstün biyolojik özellikleri ile gelişmiş klinik çok yönlülüğü bir araya getirerek endodonti pratiğinde önemli bir dönüşüm sağlamıştır. Biyoaktivite, biyouyumluluk ve üstün sızdırmazlık özellikleri sayesinde; 3 boyutlu (3D) obturasyonun sağlanması, perforasyonların onarımı ve açık apeksli vakaların yönetiminde ideal materyaller olarak öne çıkmaktadır. Güncel obturasyon materyalleri ve kanıta dayalı protokoller, adeziv özellik göstermeyen ve yeniden enfeksiyona yatkın mikroboşluklar bırakabilen geleneksel Gutta-percha sistemlerinin sınırlamalarını büyük ölçüde gidermiştir. Biyoseramik sealerlar; kanal duvarlarına üstün adaptasyon, boyutsal stabilite ve dentin ile potansiyel kimyasal bağlanma sağlayarak gerçek bir monoblok konseptini destekler. Biyoseramik putty formları ise sert doku oluşumunu indükleyerek perforasyonlar, açık apeksler ve rejeneratif prosedürler gibi zorlu vakalarda kullanım alanını genişletmektedir. Obturasyon kalitesi klinik ve radyografik olarak güvenilir biçimde değerlendirilebilir. Özellikle Cone Beam Computed Tomography (CBCT) görüntüleme, üç boyutlu değerlendirme imkânı sunarak tedavi başarısının objektif analizine katkı sağlar. Bu Oturumda Ele Alınacak Konular Bu oturumda biyoseramik sealer ve putty kullanımıyla ilgili pratik teknikler ele alınacak; tedavi öngörülebilirliğini artırmadaki rolleri, prosedürleri sadeleştirmeleri, periapikal iyileşmeyi desteklemeleri ve ileri derecede patolojilere sahip dişlerde dahi uzun dönem endodontik başarıya katkıları vurgulanacaktır. Katılımcılar; modern materyaller, minimal invaziv yaklaşımlar ve klinik uzmanlık arasındaki sinerjiyi keşfederek biyolojik temelli endodontinin geleceğini şekillendirmeye yönelik stratejiler hakkında kapsamlı bilgi edinecektir. Öğrenim Hedefleri 1. Biyoseramik materyallerin biyolojik ve fiziksel avantajlarını anlamak. 2. Tüm kök kanal vakalarında öngörülebilir 3D obturasyon için biyoseramik sealer uygulamak. 3. Perforasyonlar ve açık apeksler dahil olmak üzere zorlu senaryolarda biyoseramik putty kullanmak. 4. Obturasyon kalitesini klinik ve radyografik yöntemlerle, özellikle CBCT ile değerlendirmek. 5. Uzun dönem kök kanal tedavisi (RCT) başarısını artırmak için biyoseramik temelli stratejileri klinik pratiğe entegre etmek.

Bu sunumda, endodontik tedavi alanında son yenilikler ve teknik gelişmeler ele alınacaktır. Özellikle, yeni nesil döner eğeler kullanılarak kanal şekillendirme süreçleri üzerinde durulacak ve el eğeleri olmadan döner eğelerle pratik bir kanal şekillendirmenin mümkün olup olmadığı incelenecektir. Ayrıca, kanal şekillendirme işlemi sonrasında ağrısız sonuçlar elde etmek için şekillendirme işleminde nelere dikkat edilmesi gerektiği hakkında bilgi verilecektir. Ayrıca endodontik motorlardaki yeni hareketlerin, kanal şekillendirme ve kanal yenileme üzerindeki etkileri de tartışılacaktır. Sunum, katılımcılara kök kanal tedavisi ve retreatment prosedürlerinde yenilikçi çözümler sunmayı amaçlamaktadır.

Geleneksel diş hekimliğinde estetik vakalarda fotoğraflar ve ölçümler üzerinden hasta ve teknisyen ile kurulmaya çalışılan iletişim hiç iletişim kurmamaktan iyi olsa da, birçok veriyi göz ardı eden ve yol kazalarına açık bir yöntemler bütünüydü. Gelişen dijital teknolojiler ise son yıllara kadar hepsi birbirinden farklı programlarda görüntülenebilen veya çok yüksek yazılım bilgisi ve vakit gerektiren ayrık veri setlerinden oluşuyordu. Günümüz dünyasında ise hastanın dijital ölçüsü, yüz taraması, tomografi verileri ve video görüntüleri dahi tek bir yazılım üzerinden yönetilebilmekte ve hastaya daha planlı ve öngörülebilir tedavilerin yeni yolları açılmaktadır.

Bu sunumda, dijital diş hekimliğinin klinik pratiğe entegrasyonu; ağız içi taramadan başlayarak 3D yazıcılar ile daimi reçine restorasyonların üretimine kadar olan tüm süreçleri kapsayacak şekilde detaylı olarak ele alınacaktır. Katılımcılar; dijital ölçü alma, CAD tasarım, uygun reçine seçimi, baskı parametreleri, post-processing aşamaları ve klinik uygulama süreçleri hakkında pratik ve doğrudan uygulanabilir bilgiler edinecektir. Ayrıca dental reçinelerin güncel kullanım alanları; biyouyumluluk, mekanik dayanıklılık, renk stabilitesi ve uzun dönem klinik performansları, bilimsel veriler ve saha deneyimleri eşliğinde değerlendirilecektir. Sunumun temel amacı, dijital teknolojileri bir “trend” olarak değil; hastalara daha kaliteli, hızlı ve güvenilir tedavi sunmanın etkili bir aracı olarak konumlandırmaktır. Bu program, kliniğinde dijital iş akışı kurmak veya mevcut sistemini geliştirmek isteyen hekimler için kapsamlı ve uygulanabilir bir yol haritası sunmaktadır.

Bu konuşmada, çocuklarla çalışan sağlık profesyonelleri için travma oluşturmayan, güven temelli ve çocuk odaklı hasta bakımının temel ilkeleri ele alınmaktadır. Çocuğun yalnızca küçük bir yetişkin olmadığı; gelişimsel, duygusal ve bilişsel açıdan kendine özgü bir birey olduğu vurgulanarak, “çocuk nedir?” sorusu psikoloji ve gelişim kuramları ışığında ele alınmaktadır. Sunumda; çocuk psikolojisinin temel dinamikleri, farklı yaş gruplarında çocuğun sağlık ortamını algılayışı ve bu algının davranışlara yansıması detaylandırılmaktadır. Çocukla etkili ve güvenli bir ilişki kurabilmenin yolu olan çocukla iletişim becerileri, sözel ve sözel olmayan iletişim örnekleriyle açıklanmaktadır. Konuşmanın önemli bir bölümünde; yaş gruplarına göre çocukların tutumları, korku, kaygı ve direnç davranışlarının gelişimsel nedenleriyle birlikte değerlendirilmekte; çocuk hastada kriz yönetimi başlığı altında ağlama, kaçma, öfke patlaması ve donakalma gibi durumlara profesyonel müdahale stratejileri ele alınmaktadır. Bu sunum, çocuklarla çalışan tüm sağlık profesyonellerine; bilimsel, etik ve insan odaklı bir bakış açısıyla, çocukların sağlık deneyimlerini güvenli ve olumlu hale getirmeyi amaçlayan kapsamlı bir rehber sunmaktadır.

Günümüz Dişhekimliğinin temel problemlerinden biri de atrofik dokuların yönetimidir. Konu ile ilgili pek çok teknik tarif edilse de birçoğu gerçekçi değildir. Bu sunumda atrofik çene dokularının gerçekçi yönetimlerinden bahsedeceğiz.

İndirekt seramik restorasyonların uzun dönem klinik başarısı, adezyonun kalitesi ve dayanıklılığı ile doğrudan ilişkilidir. Günümüzde lityum disilikat ve zirkonya başta olmak üzere farklı yapısal özelliklere sahip seramik materyallerin yaygın kullanımı, tek tip adeziv protokoller yerine materyale özgü bonding stratejilerinin benimsenmesini zorunlu kılmaktadır. Silika bazlı cam seramiklerden olan lityum disilikat, hidroflorik asit ile pürüzlendirme ve silan uygulaması sayesinde güçlü mikromekanik ve kimyasal bağlanma imkânı sunmaktadır. Buna karşılık cam fazı içermeyen polikristalin oksit seramik olan zirkonya, hava abrazyonu ve fonksiyonel monomer içeren primerler aracılığıyla kimyasal bağlanma gerektirmektedir. Bu farklılıklar, yüzey hazırlığından adeziv seçimine kadar tüm klinik protokolü doğrudan etkilemektedir. Bu sunumda, farklı seramik alt yapılara adezyonun bilimsel temelleri ele alınacak; yüzey özellikleri, materyale özgü protokoller ve adeziv seçiminde rasyonel yaklaşım detaylı şekilde değerlendirilecektir. Ayrıca modern üniversal bonding sistemlerinin klinik akışı sadeleştirirken bağlanma dayanımını ve uzun dönem öngörülebilirliği nasıl desteklediği tartışılacaktır. Materyal bilimi ile klinik karar mekanizmasının entegrasyonu sayesinde, indirekt seramik restorasyonlarda daha güvenilir ve uzun ömürlü sonuçlar elde etmeye yönelik pratik ve kanıta dayalı stratejiler sunulacaktır.

Zigomatik implantlar, ileri derecede maksiller atrofi vakalarında konvansiyonel implant uygulamasına alternatif olarak geliştirilen, zigomatik kemiğe ankraj alan uzun implantlardır. Özellikle posterior maksillada ciddi kemik rezorpsiyonu olan hastalarda sinüs grefti, onlay greft veya distraksiyon osteogenezisi gibi ileri cerrahi işlemlere ihtiyaç duyulmadan sabit protez rehabilitasyonu sağlar. Günümüzde klasik intra-sinüs tekniğinin yanı sıra ZAGA konsepti ile daha anatomik ve komplikasyon oranı düşük yaklaşımlar tanımlanmıştır. Uygun hasta seçimi, cerrahi planlama ve komplikasyon yönetimi, başarı oranını doğrudan etkileyen temel faktörlerdir. Bu sunumda zigomatik implantların endikasyonları, cerrahi teknikleri, komplikasyonları ve literatürdeki güncel başarı oranları ele alınacaktır.